مقایسه تویوتا پرادو و میتسوبیشی پاجرو + نقاط ضعف و قوت

مقایسه تویوتا پرادو و میتسوبیشی پاجرو

مقایسه ی تویوتا لندکروزر پرادو و میتسوبیشی پاجرو
به نوشته کارستان با استناد به گفته خودرو بانک:دو خودروی مطرح شده هر دو از موفق ترین های کلاس خود هستند. میتسوبیشی پاجرو که هم اینک نسل چهارم آن در مارکت است سرآمد اس یو وی های کمپانی میتسوبیشی است. تویوتای پرادو نیز با وجود این پیوسته در سایه ی برادر بزرگ خود یعنی لندکروزر بوده با اینحال در نسل چهارم خود سعی در کم کردن فاصله ی خود با تویوتا لندکروزر دارد. در حقیقت باید پرادو را ورژن ی کمی شهری تر شده ی لندکروزر بدانیم.

محیط داخلی و قابلیت ها
از جهت ابعاد تویوتا هم حاوی فاصله ی محوری بیشتر و هم طول و عرض و ارتفاع بیشتری است که از این نظر درمقایسه با پاجرو بهتری دارند در چنین موقعیتی فاصله ی محوری بیشتر مطمئنا محیط بیشتری در دست سرنشینان قرار میدهد با اینحال از جهت دیگر هرچقدر فاصله ی محوری یک خودرو کمتر باشد این به نشانه ی هندلینگ خوب است. یعنی اگر عدد عرض خودرو به عدد فاصله ی محوری نزدیک تر باشد در نگاه از بالا خودرو حالت مربع تری خواهد داشت که نمونه ی بارز این موقعیت پورشه کایمن است. پس تا اینجای کار پاجرو قاعدتا باید حاوی هندلینگ بهتری باشد. هر دو خودرو توانایی حمل ۷ سرنشین را دارا هستند و برعکس وسیله نقلیه ای چون هیوندای سانتافه نه تنها ورود و خروج از ردیف سوم راحت است حتی مردم بالغ نیز به سادگی در ردیف سوم جای میگیرند.
نکته ای که در خصوص ردیف سوم پاجرو به چشم میخورد این است که اگر بر فرض شما شش نفر باشید این امکان وجود نخواهد داشت که تنها یکی از صندلی های ردیف سوم را باز کنید چون هردو صندلی بهم چسبیده اند با اینحال در پرادو دو صندلی ردیف سوم جدا از هم هستند که این را باید مزیتی برای پرادو برشمرد.
در هر دو خودرو امکان تجمیع ردیف های دوم و سوم برای دستیابی به محیط بیشتر جهت حمل بار می باشد.
هر دو خودرو از فرمان و صندلی های چرمی سود میبرند.

محیط حمل بار تویوتا پرادو


محیط صندوق عقب پاجرو

در هر دو خودرو ردیف سوم در صورت عدم نیاز در کف خودرو پنهان میشود و سطح همواری برای کف صندوق عقب بوجود میاید.

قوای محرک
پرادوی مطرح شده از گونه ی VXL بوده که تجهیز به موتور چهار لیتری شش سیلندر ۲۴ سوپاپ بوده که به کمک سامانه ی زمانبندی متغییر سوپاپ میتواند قدرتی معادل۲۷۱ اسب بخار در ۵۶۰۰ دور و گریز از مرکز ۳۸۱ نیوتن متر را در۴۴۰۰ دور بر دقیقه تولید کند. این موتور تجهیز به سامانه ی Dual-VVTi است که با کنترل باز و بسته شدن سوپاپ ها راندمان پیشرانه را گسترش میدهد. پرادو با این موتور میتواند در مدت ۸.۵ ثانیه (در عده ای منابع ۸.۱) به سرعت یکصد کیلومتر بر ساعت دست یابد و حداکثر سرعت ۲۰۰ کیلومتر نیز ممکن است. پرادو به طرز متوسط ۱۳ لیتر بنزین در یکصد کیلومتر مصرف میکند.
میتسوبیشی از موتور ۶ سیلند ۳.۸ لیتری سود میبرد که قدرت ۲۵۰ اسب بخار در ۶۰۰۰ دور و ۳۲۹ نیوتون متر گریز از مرکز را در ۲۷۵۰ دور تولید میکند. این موتور از سیستم تزریق مستقیم سوخت با ریل مشترک سود میبرد و تجهیز به تکنولوژی منیفولد ورودی هوای متغیر است که این سیستم با تغییر دادن فشار و میزان هوای منیفولد باعث گسترش قدرت و کاهش مصرف سوخت میشود. با چنین خصوصیاتی پاجرو میتواند ظرف مدت ۱۰.۶ ثانیه از سکون به یکصد کیلومتر در ساعت برسد و حداکثر سرعت آن نیز ۲۰۰ کیلومتر در ساعت است. پاجرو به ازای هر یکصد کیلومتر ۱۳.۵ لیتر بنزین مصرف میکند که علیرغم سبک تر بودن با اینحال نیم لیتر از پرادو پر مصرف تر است. با اینحال نقطه ی قوت این موتور توانایی ارایه ی گریز از مرکز در دور پایین تری درمقایسه با پرادو است که این توانایی برای خودرو های SUV یک مزیت به حساب می آید.

سیستم انتقال نیرو
میتسوبیشی پاجرو از گیربکس ۵ سرعته ی اتوماتیک با قابلیت تیپ ترونیک استفاده میکند که این گیربکس تجهیز به دنده ی کمکی با چهار حالت انتقال نیرو است که عملکرد آن شبیه به با نسل سوم بوده و انتقال نیرو تحت نظارت سیستم SS4-II و به کمک سه دیفرانسیل انجام می شود پیشتر به شرح تک تک موقعیت های این سیستم خواهیم پرداخت:

۲H
تحت این شرایط نیرو تنها به چرخ های عقب انتقال پیدا میکند و دیفرانسیل جلو غیر اکتیو است. این حالت بیشتر برای استفاده ی روزمره بدرد میخورد که کاهش مصرف سوخت و استهلاک را بهمراه دارد.
۴H
تحت این شرایط نیرو به هر چهار چرخ منتقل میشود با اینحال نسبت آن بسته به تشخیص رایانه متغییر خواهد بود و بین ۳۳:۶۷ و ۵۰:۵۰ متغییر است. این موقعیت بیشتر برای رانندگی در جاده ی لغزنده (مانند بارش باران) و یا رانندگی اسپرت مورد بهره برداری است.
۴HLc
تحت این شرایط نیز خودرو در حالت چهار چرخ محرک قرار دارد با این اختلاف که دیفرانسیل مرکزی قفل بوده و نیروی انتقالی به میل گاردام های جلو وعقب مساوی میباشد. این حالت خوب برای استفاده ی خارج از جاده است.
۴LLc
تحت این شرایط دنده ی کمکی در موقعیت سنگین یا همان Low قرار دارد و قفل بودن دیفرانسیل مرکزی باعث انتقال گریز از مرکز بسیار بالایی به چرخ ها میشود. در این موقعیت خودرو توانایی کوهپیمایی سنگین و حرکت در برف عمیق را داراست.

موقعیت های دنده ی کمکی میتسوبیشی پاجرو


محل قرار گیری دسته دنده ی کمکی در میتسوبیشی پاجرو

با این وجود باید این را نیز اضافه نمود که پاجرو از دیفرانسیل لغزش محدود (LSD) در عقب سود میبرد که قفل دیفرانسیل عقب نیز بصورت آپشن معرفی میشود که در صورت سفارش این سیستم بیننده گسترش بیش از قبل توانایی آفرود خواهیم بود.
ASTC یا سیستم اکتیو کنترل کشش و استقامت نیز در این خودرو موجود است که با بررسی چسبندگی چرخ ها با کنترل ترمز ها نیروی ضروری را برای حرکت در مسیر های لغزنده ممکن میکند.

نحوه ی عملکرد سیستم ASTC میتسوبیشی


عملکرد EBD
سیستم ترمز EBD نیز در هردو خودرو موجود است که در عکس فوق عملکرد آن در میتسوبیشی را مشاهده میکنید.
پاجرو از شاسی نردبانی مونوکوک سود میبرد که درمقایسه با نسل اول توانایی تحمل گریز از مرکز پیچشی بیشتر به میزان ۳۰۰ درصد را داراست. پاجرو از تعلیق مستقل چند اتصالی (مولتی لینک) در عقب و دوبل جناقی در جلو سود میبرد. مزیت بهره برداری از چنین سیستمی این است که هر چرخ میتواند مستقلا در ارتفاعی دارای اختلاف از دیگر چرخ ها قرار گیرد.

http://automan.ir/wp-content/uploads/2017/06/4574__6.jpg
با اینحال به تویوتا پرادو که میرسیم با سری ی کاملی از تازه ترین تکنولوژی ها روبرو خواهیم شد که پیشتر به بررسی تک تک آنها خواهیم پرداخت. این خودرو هم شبیه پاجرو از شاسی مونوکوک نردبانی استفاده میکند که درمقایسه با نسل قبلی پرادو حاوی ۱۱ درصد استحکام بیشتر است. مزیت دیگر دیزاین مونوکوک نردبانی توانایی این برنامه در جذب لرزش و صدای ناشی از موتور و جاده است. بدنه ی این نمونه نیز از فولاد High Tensile ساخته شده که مزیت بهره برداری از این مواد استحکام بیشتر در وزن ثابت است.
سیستم های این خودرو شامل (TRC) و کنترل استقامت (VSC) و سیستم (A-TRC) که با بررسی سرعت هرکدام از چرخ ها بطور جداگانه میتواند تشخیص دهد که کدام چرخ در حال هرزگردی یا به اصطلاح بکسواد کردن است و کدام چرخ حاوی چسبندگی, از این جهت با اکتیو کردن ترمز چرخ در حال هرزگردی با استناد به ماهیت دیفرانسیل نیرو به چرخی که حاوی چسبندگی بیشتر است انتقال پیدا میکند. سیستم Multi_Terrain نیز حاوی چهار موقعیت برای مسیر ها شن و ماسه و سنگی سست و تپه ای و در آخر صخره ای است که در ترکیب با سیستم Crawl Control که تنها در حالت L4 فعالیت میکند میتواند توانایی بالای خودرو را در آفرود به نمایش گذارد. این سیستم مدیریتی با کنترل کردن ABS و دریچه ی گاز در سرعت های پایین ۱۰ کیلومتر بر ساعت با ثابت نگه داشتن حرکت خودرو در پنج سرعت از قبل تایین شده حرکت میکند که در چه در سربالایی یا سراشیبی ها حرکت خودرو را در تحت کنترل دارد.این سیستم در هماهنگی با (HAC) و (DAC) حرکت خودرو در مسیر های صعب العبور را تضمین خواهد نمود.
http://automan.ir/wp-content/uploads/2017/06/4574__7.jpg
سیستم دیگری که در پرادو بیننده آن هستیم (AVS) است که مخفف Adaptive variable Suspension است که به فارسی تعلیق متغییر تطبیقی معنی میشود. این سامانه با تعدیل نیروی فنر ها در شرایط آفرود تکان ها و ضربه های سیستم تعلیق را به حداقل میرساند. پرادو نیز بمانند رقیب هموطن خود از تعلیق دوبل جناقی در جلو و تعلیق صلب با چهار نقطه ی اتصال در عقب استفاده میکندکه باعث افزایش سواری و حس فرمانپذیری بهتری درمقایسه با نسل قبلی شده است. سیستم KDSS نیز در این خودرو برای اولین باردر پرادو موجود است که از روش مخزن روغن های وصل به میله های تعادل موقعیت چرخ ها را کنترل میکند,این سیستم در شرایط رانندگی جاده ای با محصور کردن روغن درون سیلندر ها از تغییر موقعیت فراوانی چرخ ها جلوگیری میکند و با به حداقل رساندن چرخش بدنه باعث افزایش هندلینگ خودرو خواهد شد در شرایط خارج از جاده به تغییر میزان روغن درون سیلندر ها زاویه بدنه را ثابت نگه میدارد و پیوسته همه ی چرخ ها را بر روی زمین نگه میدارد که فرضیه آل ترین حالت برای چرخ ها است، این به معنایی چسبندگی بهتر خودرو نیز خواهد بود. قبل از این، این سیستم در لندکروزر امتحان خود را بخوبی پس داده است و در عملکرد آن هیچ غیر قابل انکار است.

در عکس بالا عملکردKDSS را مشاهده میکنید که همه ی چرخ ها بر روی زمین نگاه داشته میشوند.

تصویری دیگر از پرادو که به کمک KDSS علیرغم زاویه دار بودن چرخ ها مشاهده میشود که بدنه در زاویه ای ثابت قرار دارد.
سیستم تعلیق پرادو به علاوه از طرف دیگر حاوی دو حالت Comfort و Sport است که از روش بنیادی در کنسول وسط قابل تنظیم هستند.


کلید انتخاب موقعیت سیستم تعلیق
با اینحال به مبحث انتقال نیرو در پرادو میرسیم. این خودرو از گیربکس پنج سرعته ی اتوماتیک با قابلیت تیپ ترونیک تجهیز به کلاچ قفل شونده استفاده می کند. گیربکس کمکی این خودرو که با کلید الکترونیکی از روی داشبورد درگیر میشود(دارای اختلاف با پاجرو) حاوی چهار حالت انتقال نیرو است که شامل حالت های سبک و سنگین با دیفرانسیل مرکزی قفل یا آزاد هستند. موقعیت های آن به شرح پایین است:
H4F,H4L,L4F,L4F


دنده ی کمکی در تویوتا پرادو
با شرایطی که مشاهده میکنید بر خلاف پاجرو در پرادو نمیتوان خودرو را بصورت دو چرخ محرک قرار داد و این خودرو در تمامی حالات چهار چرخ محرک است.پرادو از دیفرانسیل مرکزی LSD سود میبرد که نسبت های آن بسته به شرایط جاده ای ۳۰:۷۰ و ۵۰:۵۰ و ۶۰:۴۰ خواهد بود. دیفرانسیل عقب این خودرو که نمونه ای تازه با قابلیت اطمینان بالاست درمقایسه با نسل قبلی ۳۴% گریز از مرکز بیشتری را میتواند منتقل کند. تویوتا پرادو در گونه ی Off-Road از قفل دیفرانسیل عقب نیز سود میبرد که در چنین موقعیتی ضروری است بگوییم پرادو ی تازه در عرصه ی توانایی خارج از جاده تنه اش به لندکروزر خورده است و چیزی از آن کم ندارد.
در چنین موقعیتی هر دو خودرو از توانایی آفرود بالایی در کلاس خود دارا هستند با اینحال پرادوی تازه در این عرصه یک سر و گردن از پاجرو بالاتر است با این وجود باید به این نکته توجه داشت که پاجرو توانایی تحمل زاویه ی جانبی بیشتری درمقایسه با پرادو به میزان ۳ درجه است به علاوه از طرف دیگر زاویه ی فرود از شیب نیز در پاجرو اندکی بهتر از پرادو است به طوری که پرادو توانایی حمله به شیبی به میزان ۳۲ درجه را داراست که این عدد برای پاجرو ۳۶ درجه است با این وجود این زوایا ربطی به توانایی فنی ماشین ندارند و بیشتر به دیزاین خودرو برمیگردد که هرچه فاصله ی سپر تا چرخ کمتر باشد توانایی خودرو در فرود و سعود از شیب ها گسترش پیدا خواهد کرد. هر دو خودرو توانایی حرکت در آبی با عمق۷۰۰ میلیمتر را دارند.

نتیجه گیری نهایی
در پایا نقات ضعف و قوت دوخودرو را میتوان بصورت پایین جهع بندی کرد:

تویوتا پرادو
نقاط قوت: توانایی آفرود، محیط حمل بار محشر، محیط سرنشینان بزرگ
نقاط ضعف: ورژن ی ۳ در ضعیف، هندلینگ نچندان دلنشین، آپشن های پرهزینه، و موتور ضعبف در گونه های پایه

میتسوبیشی پاجرو
نقاط قوت: توانایی آفرود خوب، محیط سرنشینان بزرگ، هزینه پایین، کیفیت تولید محشر
نقاط ضعف: پلتفرم کمی قدیمی شده، کمی کند، هندلینگ جاده ای متوسط

منبع

دسته‌بندی‌ها: مقایسه خودرو

برچسب‌ها: ,,,,,,,,,,,,,,